Het is drie over zeven.
U wilde om kwart voor acht weg. - Op z'n laatst, zei ik.
Waarom loopt u nou zelf met die spullen te sjouwen ?
Er was niemand om me te helpen. - Allemachtig.
Die bagage is in vijf minuten ingeladen.
U breekt allebei uw armen en benen voor we goed en wel weg zijn.
Ik wil me niet hoeven haasten. - Wat een onzin.
U zit al anderhalve week in de startblokken.
Nee, afblijven. - Mooi pakje. 't Kado voor Mr. Walters ?
Ja, het is breekbaar, ik hou het wel bij me.
We waren al bijna weg. - Om kwart voor 8 toch ?
Ze heeft 't weer. - Hou je mond.
Dit heeft Florine gekocht. Het is heus geen slang.
Briefpapier waarschijnlijk. - Geweldig.
Oom Walter is blind. - Misschien zeep.
Fijn dat jullie zo'n interesse tonen voor z'n 90ee verjaardag.
Toe nou, ik kan niet mee naar Mobile. Ik moet naar New York voor 't congres.
Het congres begint maandag. Ik weet best hoe het zit.
Florine heeft die kaartjes acht maanden geleden besteld.
My Fair Lady gaat je boven je eigen vlees en bloed.
Dat zullen die christenen fijn vinden. - Je bent onmogelijk als je zo doet.
We moeten naar een souper in Mobile. - Je haalt het wel.
Zonde, ze hebben vast krab gemaakt.
Ze maakt zich een beetje druk.
Hier is 50 dollar voor als er wat is. Niet aan mama laten zien.
Heb je een kaart bij je ? - Ja, die heeft ze achterin.
't Is 16 over 7.
Ga bij de tijdmelding werken. - Ik wil het spitsuur vermijden.
Dat lukt wel. Feliciteer oom Walter en geef iedereen een zoen.
Heb je de airconditioning laten nakijken ?
Ja, dat heb ik gedaan, al weet ik niet waarvoor.
Hij mag toch nooit aan. - Wees stil.
Het beste.
Grote God...
Linksaf.
Nee, rechtsaf.
Weet u wanneer ik voor het eerst buiten Georgia kwam ?
Een paar minuten geleden.
M'n dochter is getrouwd met een treinsteward.
Ze is altijd op reis:
New York, Detroit, Saint Louis...
Ik zeg tegen haar: Dat is allemaal prachtig, maar voor mij hoeft 't niet.
Dus dit is voor mij de eerste keer.
En ik moet u zeggen:
Alabama lijkt me niet veel soeps.
Idella's gevulde eieren zijn prima.
Jij vult jezelf ook prima.
De eerste keer dat ik naar Mobile ging...
dat was voor Walters trouwdag, in 1888.
Dan was u nog maar een ukkie. - Ik was twaalf.
We gingen met de trein, ik vond het zo spannend.
Ik was nooit op een bruiloft geweest, en had nooit de oceaan gezien.
't Was de Golf van Mexico maar, zei papa, maar dat kon me niet schelen.
Ik vroeg papa of ik m'n hand in het water mocht steken.
Hij lachte omdat ik zo schuchter deed.
En toen proefde ik het zoute water aan m'n vingers.
Wat raar om zoiets te onthouden.
Niet raarder dan wat de meeste mensen onthouden.
Hé boy.
Wat moet dat met die auto ? - Dat is mijn auto, agent.
Mag ik uw papieren even zien ? En jouw rijbewijs, boy.
Wat staat daar ? Wertheran ? - Werthan.
Nooit gehoord. Wat is dat voor naam ?
Hij is van Duitse origine.
Een ouwe nikker en een ouwe jodin die samen op stap zijn.
Wat een vertoning.
God, op dat bord staat dat Phoenix nog 48 kilometer is.
Maar we moeten helemaal niet over Phoenix.
Misschien heeft u het fout gelezen. - Welnee. Stoppen.
God sta me bij.
Je hebt de verkeerde afslag genomen bij Opelika.
U ook, Miss Daisy, en u heeft de kaart.
Ik was bezig met de lunch.
Die afslag was hooguit een half uur geleden.
Ze hebben krab voor me klaargemaakt. Ze doen altijd zoveel moeite.
Straks is ie niet meer te eten.
We moeten even stoppen. - Is er iets met de auto ?
Nee, er is niks met de auto, maar u moet me even excuseren.
Ik moet een plasje plegen.
Was op het benzinestation gegaan.
U weet dat de toiletten daar verboden zijn voor kleurlingen.
We zijn zo in Mobile, je wacht maar even.
Je wacht maar, zei ik. - Ik hoorde u wel.
Hoe zou u zich voelen als u dat moest vragen alsof u een kind was ?
Ik zou me schamen. - Ik ben geen kind.
En ik ben ook geen rug waartegen u maar hoeft te zeggen waar u heen wilt.
Ik ben een man van bijna 70, en ik weet wanneer m'n blaas vol is.
Ik stap nu uit en ik ga doen wat ik doen moet.
En ik neem de sleutel mee, en daarmee uit.
Alles in orde, Miss Daisy ?
Natuurlijk.
Sliok ? Met Boolie. Hoe gaat het ?
Gefeliciteerd met je vader.
Boolie aan de lijn.
Dag jongen.
Oom Walter vindt het leuk dat je belt. Hij kan niet naar de telefoon komen.
Hoe is 't met Hoke ?
Hoe zou 't met hem moeten zijn ?
Ik moet ophangen.
Ik zal het zeggen.
Goeiemorgen, Mrs. Mc Clatchey.
Jij ook goeie morgen.
Kan ik 'm spreken ?
Het gaat om Mr. Sinclair Harris. - M'n neef Sinclair ?
Z'n vrouw. - Janette.
Met dat rare accent. - Ze komt uit Canton, Ohio.
Ze wil dat ik voor haar ga werken.
Ze vroeg: Hoe word je daar behandeld, Hoke ?
Met zo'n verstopte neus-stem, u weet wel.
Ik zeg: Prima, Mrs. Harris.
Ze zei: Als je wat anders wilt, weet je wie je moet bellen.
Krijg nou wat. - Ik vond dat u het hoorde te weten.
Krijg nou de ziekte. - Ze maakt het wel bont, hé ?
Zeg maar wat je wilt verdienen, zei ze.
Ik snap 't. En heb je dat gedaan ?
Wat bedoelt u ? - Zeggen wat je wilde verdienen.
Toe nou, waar ziet u me voor aan ? Ik ga niet werken voor zo'n mispunt.
Maar ze heeft je aan 't denken gezet. - Zo zou je het kunnen zeggen.
Zeg maar wat je wilt verdienen. - Precies, dat zei ze.
65 dollar per week, hoe klinkt dat je in de oren ?
Dat klinkt lang niet slecht.
Maar 75 klinkt natuurlijk nog beter.
Dat is waar.
Met ingang van deze week.
Dat is heel geschikt van u, Mr. Werthan, dank u wel.
Heeft u dat wel 's gehad, dat ze om je ruziën ?
Nee.
Het is een heerlijk gevoel.
Een een.
Een negen.
Een twee.
Mah-jong. - Wat heb jij een geluk, Beulah.
Ogenblikje.
Dat jullie daar naar kunnen kijken.
Je moet er gewoon even inkomen.
Er blijft niks over van jullie hersenen.
Breng de cake maar, Hoke.
Strooi die erwten niet rond, Idella. - Dat doe ik toch nooit ?
Grote God, wat een bos haar heeft die vrouw.
Hoe krijgt ze het zo glanzend ? - Ze wast 't met mayonaise.
Dat meen je niet. - Echt waar. Gelezen in Life.
Dat geloof je toch niet ?
En ? Ze is wat van plan, hé ?
Zo wordt 't niks.
De kip ligt te dicht op elkaar en het vuur is te hoog.
Bemoei je er niet mee.
't Is uw kip.
Eet smakelijk.
Wie is daar ?
Hoke, hoe ben je in vredesnaam...
Ik heb op gladde wegen leren rijden toen ik voor Avondale reed.
Er is niks aan, maar toch zie je ze overal op elkaar botsen.
't Fornuis is vast uit, dus ben ik langs Krispy Kream gegaan.
U moet 's morgens koffie hebben. - Dat is lief van je.
We hebben geen goeie koffie gehad sinds Idella is overleden.
Ik kan haar broodjes maken, en wij allebei kunnen haar kip maken.
Maar niemand kan haar koffie maken. - Dat is helemaal waar.
Idella had het goed.
Vast wel...
Wat ga je doen ? - Even deze kleren uittrekken.
Ik weet niet wat je hier kunt doen, behalve mij gezelschap houden.
Dan zal ik 's zien of ik een vuur kan maken.
Neem maar wat je wilt uit de ijskast. Het bederft toch maar.
En dweil die druppels op.
Ik ben de dienstmeid niet.
Ik kom zodra ik m'n eigen oprit uit kan komen.
Laat maar, Hoke is hier. - Hoe krijgt ie dat voor elkaar ?
Hij is erg handig. Ik maak het prima, ik heb verder niks nodig.
Verkeerd nummer. Ik heb 'r nog nooit zo liefdevol over Hoke gehoord.
Ik zei niet dat ik van 'm hield, maar dat ie handig is.
Zit je me nou te treiteren terwijl we middenin een ijsregen zitten ?
Dank u, Mr. Welborne. U allemaal bedankt.
Ik dank u voor mijn verkiezing als Beste Ondernemer van Atlanta '66.
Die eer viel altijd prima knapen ten deel. Ik had het nooit verwacht
Ik ben bang dat m'n verlies van boven en m'n winst van onderen...
een competentie suggereren die ik niet echt bezit.
Maar ik wou dat m'n vader en grootvader dit konden zien.
72 jaar terug huurden ze een oude fabriek op Decatur Road...
met 25 weefgetouwen. De groei ging gelijk op met die van Atlanta...
en we hebben altijd het idee gehad dat wij hetzelfde wilden als Atlanta.
Deze onderscheiding bewijst dat we gelijk hadden. Dank u.
Waar bleef je nou zo lang ?
Ik kon er niks aan doen, het is daarginds een chaos.
Nu kan ik net zo goed helemaal niet meer naar synagoge gaan.
Nee, u kunt vanmorgen niet naar de synagoge.
Hoezo ? Wat heb je toch ?
Er is een bomaanslag gepleegd op de synagoge.
Een bomaanslag op de synagoge ?
Daarom zitten we zo lang vast. - Ik geloof er niks van.
Ik hoorde het van een agent daarginds.
Zijn er slachtoffers ?
Dat heeft hij niet gezegd. - Wie doet er nou zoiets.
U weet net zo goed als ik dat het altijd dezelfden zijn.
Ik weet nog, lang geleden.
Ik zal niet ouder geweest zijn dan tien, elf jaar.
Ik had een vriendje dat Porter heette. Op 'n dag hing z'n vader aan 'n boom.
De dag ervoor waren we nog aan het hoefijzer werpen geweest.
Een lol dat we hadden.
Hij zei dat Porter en ik net zulke sterke armen zouden krijgen als hij.
En nou hing hij daar in die boom...
z'n handen op z'n rug gebonden, overal vliegen.
Ik moest meteen overgeven.
Huilt u maar.
Ik huil niet.
Waarom vertelde je dat ?
Weet ik niet, Miss Daisy. Ik moest er aan denken door die toestand daar.
Dat met de synagoge is heel anders. - Als u het zegt...
Trouwens, misschien kletste die agent maar wat.
Waarom zou hij daar nou over liegen. - Jij vertelt alles verkeerd door.
Het was een bomaanslag, dat weet u best.
Rij door, ik wil er niks meer over horen.
U bent de baas. - Hou je mond.
Mama, waar zit je ?
Boven.
Hoe voel je je ?
Dat vraag je niet aan iemand van bijna 90.
Je ziet er goed uit. - Dat is m'n jeugdige uitstraling.
Ik heb je boodschap ontvangen. - Florine is ook uitgenodigd.
Hoke moet ons maar rijden, het zal wel druk zijn.
We moeten er even over praten. - Waarover ?
Of het wel haalbaar is.
Martin Luther King heeft prachtige dingen bereikt.
Als je niet wilt, zeg het dan gewoon. - Ik wil best.
Je weet hoe ik erover denk. - Maar Florine wil niet.
Die heeft er niks mee te maken. Ik moet aan de zaak denken.
Aha, de firma gaat failliet als jij naar een diner met King gaat.
Dat niet, maar een hoop zakenrelaties zouden het niet graag zien.
Ze zouden in hun vuistje lachen...
en me achter m'n rug Martin Luther Werthan noemen.
Wie weet vragen ze me niet meer voor zakenlunches.
Jack Raphael van Ideal Mills is een New Yorkse jood, geen Georgia-jood.
En natuurlijk zijn alleen New Yorkse joden echt slim...
dus kon hij de opdrachten wel 's krijgen in plaats van ik.
Misschien gaat het ook niet zo.
Maar soms werkt het zo wel.
Als wij niet gaan, kunnen anderen onze plaatsen gebruiken.
Wij ? Bedoel je dat ik ook niet mag gaan ?
Je mag doen wat je wilt. - Dat is aardig van je.
Mag ik vragen waarom je zo met Martin Luther King wegloopt ?
Dat was vroeger wel anders.
Ik ben nooit bevooroordeeld geweest, dat weet je best.
Goed. Vraag Hoke dan maar mee.
Doe niet zo raar, die zou toch niet meegaan.
Vraag 't hem maar.
Zullen we ?
Boolie zei laatst zoiets raars.
Wat zei hij dan ? - Hij had het over Martin Luther King.
Die ken je zeker wel ? - Martin Luther King ? Die ken ik niet.
Ik dacht dat je 'm wel kende. Je kent z'n preken toch ?
Dat wel. Net als u, van de TV.
Ik vind 'm geweldig.
Wat wilde u nou vertellen ? - Ach...
Volgens Boolie wou jij mee naar dat diner. Heb je dat tegen hem gezegd ?
Nee. - Dat dacht ik al. Waarom zou je ?
Je kunt 'm horen zo vaak je wilt.
Geweldig, zoals de dingen aan het veranderen zijn.
Waar ziet u me eigenlijk voor aan ? - Hoe bedoel je ?
Die uitnodiging kreeg u een maand geleden al.
Als u wilde dat ik meeging...
waarom vraagt u me dat dan nu pas ?
Ik zei alleen dat Boolie zei dat je mee wilde.
Als u nog 's wilt dat ik meega, vraag het dan gewoon.
Maak je niet zo druk. - Laten we er verder niet over praten.
Allemensen...
Zoveel zijn de dingen kennelijk nog niet veranderd.
Ik breng u even naar de deur. - Laat maar, ik ga wel alleen.
Het Zuiden heeft enorme mogelijkheden.
Maar door de rassenscheiding loopt het Zuiden sociaal, qua onderwijs...
en economisch achter bij de rest van het land.
Toch wonen er in het blanke Zuiden miljoenen mensen van goede wil...
wier stem nog niet wordt gehoord...
wier koers nog onzeker is en wier moedige daden nog onopgemerkt zijn.
Deze miljoenen roep ik op hun moed te vergaren...
hun stem te verheffen en het voortouw te nemen.
De geschiedenis zal leren dat de tragiek van deze tijd...
niet lag in de bijtende woorden en de gewelddaden van de slechten...
maar in het schrijnende stilzwijgen van de goeden.
De woorden en daden van de kinderen der duisternis zullen ons berouwen...
maar evenzeer de angst en apathie van de kinderen des lichts.
Ben jij dat, Hoke ?
Ja, is alles goed met u ?
Waar heb je het huiswerk gelaten ?
Ik heb gisteravond alles nagekeken...
en ik heb 't klaargelegd om 't niet te vergeten als ik naar school ga.
Waar heeft u 't over ?
De kinderen rekenen erop dat ze hun huiswerk terugkrijgen.
Ze krijgen het altijd gauw terug, daarom ben ik zo geliefd.
U praat onzin. - Help me liever.
Goed, wat moet ik doen ? - Dat huiswerk zoeken.
Ik word niet boos als je het hebt opgeborgen, maar ik moet nu weg.
Dadelijk zitten ze helemaal alleen in de klas.
Ik doe alles fout.
Ga zitten voordat u zich bezeert.
Het spijt me zo, het is mijn schuld.
Ik heb alles fout gedaan. Het is vreselijk.
Nee, het is vreselijk dat u zich zo laat gaan.
Ik kan het huiswerk niet vinden, en de kinderen wachten.
Er wacht niemand, u bent geen onderwijzeres meer.
Dat maakt niks uit.
Er is niks met u aan de hand. - Daar weet je niks van.
Zeg 't eens, Hoke. - Het gaat om uw moeder.
Wat is er dan ? - Ze is in alle staten.
Dat is ze elke dag.
Vandaag is het anders.
Ik ben er zo.
Miss Daisy, er is niks met u aan de hand.
U bent wat in de war geraakt, maar dat kunt u zelf weer terugdraaien.
Nee, dat kan ik niet. - Begrijpt u wel hoe goed u het heeft ?
Nee, het is een grote chaos en ik kan er niks aan doen.
U bent rijk, u bent nog kras voor uw leeftijd...
en u heeft mensen die om u geven.
Ik vind het vreselijk om mensen tot last te zijn.
Als u iets vreselijks wilt zien, gaan we 's naar de psychiatrische inrichting.
Geen van die oudjes daar gaat zo tekeer als u nu.
Het spijt me zo, die arme kinderen...
Als u zo doorgaat belt Mr. Werthan dadelijk een dokter...
en die laat u binnen de kortste keren opbergen in het gesticht.
Wilt u dat soms ?
Heb je die Hudson nog ?
Die u had toen ik hier kwam ?
Nee, Miss Daisy.
Dat ding is al vijftien jaar geleden naar de sloop gegaan.
Nee, ik rij nu in uw een na laatste auto.
Een Cadillac uit 1965.
Die rijdt ook als een zonnetje.
Met jouw ogen zou je helemaal niet mogen rijden.
Hoe weet u dat nou, u kan toch niet door mijn ogen kijken ?
Jij bent m'n beste vriend.
Echt waar.
Hoke, leuk je weer 's te zien.
Ben je niet zelf hierheen gekomen ? - Nee, ik rijd niet meer.
M'n kleindochter heeft me gebracht. - Mag die al rijden ?
Michele is een jaar of 37.
Ze geeft biologie op Spellman College. - Dat wist ik niet.
Vreemd, om het huis te verkopen terwijl mama nog leeft.
Dat kan ik me voorstellen.
Maar ze is hier natuurlijk in geen twee jaar geweest.
Je gaat zeker niet zo vaak langs ? - Nee.
Het valt niet mee als je zelf niet rijdt.
En er gaat geen bus heen.
Ik ga wel zo vaak ik kan met de taxi.
Dat stelt ze zeker op prijs. - Jawel...
De ene dag is ze beter dan de andere.
Maar wie is dat niet ?
Vrolijk Thanksgiving-feest.
Kijk 's wie er is.
Goeiemorgen, Miss Daisy.
Heeft u veel omhanden ?
Reken maar. Ze gaat naar sieraden maken. Hoe vaak in de week ?
Ze maakt van alles: Broches, armbanden...
Ze kan een juwelierszaak beginnen. - Nee maar.
Zit je goed, mama ?
Laatst op de snelweg moest ik aan je denken.
Ik zag een Avondale-tankwagen met melk.
Een gigantisch ding met zeker 16 wielen.
Dat meent u niet. - Het leek me wel wat voor jou.
Hoke is hier voor mij, niet voor jou.
Dit is een van haar goeie dagen.
Ik moest de beste wensen van Florine overbrengen.
Ze zit in Washington. Ze is lid van het Republikeinse adviesorgaan.
Ga jij maar met de zusters dollen.
Ze wil je voor zich alleen.
Je bent me er een, mama.
Betaalt Boolie je nog ?
Elke week. - Hoeveel ?
Dat is iets tussen hem en mij. - Pure diefstal.
Zegt u dat wel.
Hoe is het met je ?
Ik maak er het beste van.
Ik ook.
Meer kan je niet doen, hé ?
Kijk 's...
U heeft nog niks van uw Thanksgiving-taart gegeten.
Laat me u helpen.
Lekker ?
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Uncas
SubtitleSync (http://www.subtitlesync.com.ar)